و نفراتی اول و دوم و سوم نیز معین شدند و به مجلس رفتند.
یک هفته در ستاد انتخابات بودم.... یک هفته ای که خیلی شیرین و خیلی خوشایند بود
حتی تلخی هایش نیز شیرین بود! دوستی ها و جوانمردی هایی دیدیم که مثال زدنی بود.
یکی از دوستان می گفت به اندازه ی ۸ ترم دانشگاه درس یاد گرفتیم در این یک هفته و به قول عزیزی خام بودیم ُ پخته شدیم و در نهایت سوختیم( اشاره به شعر مولانا)
سعی ما بر این بود که هیچ قانون شکنیی نکنیم و نکردیم اما قانون شکنی ها از مجریان قانون و مصوبین قانون دیدیم.
کسانی که می خواهند برای وضع قانون به مجلس بروند خود قانون انتخابات را زیر پا گذاشتند و کسانی که باید مجری قانون باشند از تخلفات فاحش چشم پوشی کردند و تبعیض ها قائل شدند.
بخشنامه ای از فرمانداری آمد و همایش کاندیدا را در فضای باز ممنوع کرد .... اما متینگ های زیادی در فضا های باز برگزار شد.
گفتند هدیه دادن و خریدن رای ممنوع است طبق قانون انتخابات......... اما دیدیم که کامیون هایی پر از لباس ورزشی و توپ به روستاهای مختلف فرستاده شد و به شوراهای روستاها مبالغ میلیونی اهدا شد.
دوستی می گفت دم حوزه شخصی جلو من ایستاد و گفت اگر به فلان کاندیدا رای بدهی یک سیم کارت ایرانسل بهت می دم... خودش آمد بالای سرم و رای مرا دید و سیم کارت را تقدیم کرد.
تازه الانش هم شنیده می شه که آقایانی که رای آوردن به شوراهای روستاهایی که رای چندانی نداشتند زنگ می زنند و آن ها را مواخذه و تهدید به عدم همکاری می کنند!
البته خیلی موارد دیگه هم هست که جرات گفتنش رو ندارم!
شرمنده!
همینش هم فردا پس فردا باید حذفش کنم احتمالاْ!
افسوس می خورم برای استانم که کسانی را به مجلس فرستادیم که خود با گهر های فراوان به مجلس رفتند.